Świadectwo Anny

Chrystus Zmartwychwstały w mym życiu
Nie jest łatwo „dać świadectwo”, zwłaszcza osobie, która żyje całkiem normalnym życiem i  tak naprawdę to nie ma jakiś nadzwyczajnych dokonań, czy wielkich upadków i powrotów.W moim życiu Chrystus zawsze był obecny (mniej lub bardziej ale zawsze ) . Głównie dzięki wychowaniu moich rodziców (mamy , która zabierała mnie do Częstochowy ), a potem dzięki formacji jaką dała mi oaza „Ruch Światło Życie” i pielgrzymkom. Oczywiści Bóg stawiał jeszcze na mojej drodze życiowej ludzi, którzy składali i składają piękne świadectwo miłości do Boga, wytrwałości w cierpieniu i radości pomimo cierpień i bólu, choroby, krzyża ciężkiego,  wydawałoby się ponadludzkiego. Dopiero śmierć osoby kochanej kazała mi się bardziej zastanowić nad życiem i przybliżyć do Pana przez częstszą Komunię i Mszę Świętą. W obliczu takiego doświadczenia inaczej patrzę na Zmartwychwstanie. Nie byłoby nadziei, że kiedyś  Miłosierny Bóg da nam się spotkać z tymi, którzy za szybko odeszli. Radość Poranka Wielkanocnego ogrzewa serca i daje nadzieję, Zwycięzca śmierci triumfuje, a ona sama nie jest już tak straszna bo wierzę, że  gdzieś w zaświatach ktoś  czeka.Warunkiem jednak tego spotkania jest doczesne życie ziemskie, a raczej jego jakość i wartość jaką stanowi dla innych. Wartość, której nie wyrazi żadna waluta, ale jej miarą są dobre uczynki  i miłość. Ktoś kiedyś powiedział „ Pan Bóg nas rozliczy z zaniedbanego dobra”. Święta nie są już tylko tradycją, wesołym zwyczajem ale nadzieją, że po każdym Wielkim Piątku przychodzi Wielka Niedziela, dlatego nie wyobrażam sobie życia bez Zmartwychwstania Pana.Za nadzieję i dary Paschalnej Ofiary chwała Panu.Anna