|
Dostrzeganie bliźnich i odkrywanie wartości. Materiały na wesoło i na bardzo poważnie, o
nas, dla Was i o całym świecie. Nieoficjalna strona katolicka
(także dla niekatolików i wątpiących). |
 |
Strona Duszyczek i Duszków - Internetowa wspólnota pomocy i wsparcia duchowego. Rozmowy, wartości, intencje
DUSZKI.PL
a tak dokładnie to Duszyczki i Duszki (*)
- czyli "Duszkowo" :-)
Dzisiaj jest: 2026-07-08 18:50:00 Aktualizacja dnia: 2026-07-08 14:22:36
|
|
 
Gdy
oczekujesz pomocy lub sam(a) chcesz innym pomagać. Albo
chciał(a)byś porozmawiać o czymś ważnym lub choćby tylko o
wczorajszym podwieczorku :-) Dla wszystkich, w każdym wieku
- od 0 do 201 lat ;-)
|
[an error occurred while processing this directive]
Rocznica
20 lat oficjalnego działania Duszków w dniu 01.11.2025 i 19 lat strony Duszki.pl! (*):-)
Serdecznie zapraszamy!
UWAGA!
Ten serwis, strona i podstrony mogą używać cookies i podobnych
technologii (brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to)!
Krótkie zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych.
XXXI tydzień Okresu Zwykłego
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
1
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
4 LISTOPADA 2007
XXXI Niedziela Zwykła
(Mdr 11,22-12,2)
Panie, ¶wiat cały przy Tobie jak ziarnko na szali, kropla rosy porannej, co spadła na ziemię. Nad
wszystkim masz lito¶ć, bo wszystko w Twej mocy, i oczy zamykasz na grzechy ludzi, by się
nawrócili. Miłujesz bowiem wszystkie stworzenia, niczym się nie brzydzisz, co uczyniłe¶, bo
gdyby¶ miał co¶ w nienawi¶ci, nie byłby¶ tego uczynił. Jakżeby co¶ trwać mogło, gdyby¶ Ty tego
nie chciał? Jak by się zachowało, czego by¶ nie wezwał? Oszczędzasz wszystko, bo to wszystko
Twoje, Panie, miło¶niku życia! Bo we wszystkim jest Twoje nie¶miertelne tchnienie. Dlatego
nieznacznie karzesz upadaj±cych i strofujesz, przypominaj±c, w czym grzesz±, by wyzbywszy się
zło¶ci, w Ciebie, Panie, uwierzyli.
(Ps 145,1-2.8-11.13cd-14)
REFREN: Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu
Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu,
i sławił Twoje imię przez wszystkie wieki.
Każdego dnia będę Ciebie błogosławił
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich,
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.
Niech Cię wielbi± Panie wszystkie Twoje dzieła
i niech Cię błogosławi± Twoi ¶więci.
Niech mówi± o chwale Twojego królestwa
i niech głosz± Twoj± potęgę.
Pan jest wierny we wszystkich swoich słowach
i we wszystkich dziełach swoich ¶więty.
Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadaj±,
i podnosi wszystkich zgnębionych.
(2 Tes 1,11-2,2)
Modlimy się zawsze za was, aby Bóg nasz uczynił was godnymi swego wezwania, aby z moc±
udoskonalił w was wszelkie pragnienie dobra oraz czyn płyn±cy z wiary. Aby w was zostało
uwielbione imię Pana naszego Jezusa Chrystusa - a wy w Nim - za łask± Boga naszego i Pana
Jezusa Chrystusa. W sprawie przyj¶cia Pana naszego Jezusa Chrystusa i naszego zgromadzenia się
wokół Niego, prosimy was, bracia, aby¶cie się nie dali zbyt łatwo zachwiać w waszym rozumieniu
ani zastraszyć b±dĽ przez ducha, b±dĽ przez mowę, b±dĽ przez list, rzekomo od nas pochodz±cy,
jakoby już nastawał dzień Pański.
(J 3,16)
Tak bowiem Bóg umiłował ¶wiat, że dał swojego Syna Jednorodzonego, każdy, kto w Niego
wierzy, ma życie wieczne.
2
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
(Łk 19,1-10)
Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A był tam pewien człowiek, imieniem
Zacheusz, zwierzchnik celników i bardzo bogaty. Chciał on koniecznie zobaczyć Jezusa, kto to jest,
ale nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspi±ł się na
sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić. Gdy Jezus przyszedł na to
miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: Zacheuszu, zejdĽ prędko, albowiem dzi¶ muszę się
zatrzymać w twoim domu. Zeszedł więc z po¶piechem i przyj±ł Go rozradowany. A wszyscy,
widz±c to, szemrali: Do grzesznika poszedł w go¶cinę. Lecz Zacheusz stan±ł i rzekł do Pana: Panie,
oto połowę mego maj±tku daję ubogim, a je¶li kogo w czym skrzywdziłem, zwracam poczwórnie.
Na to Jezus rzekł do niego: Dzi¶ zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem
Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło.
Moje zamy¶lenie przy czytaniu ewangelii.
Bardzo bogaty człowiek Zacheysz, zwierzchnik celników czyli w rozumieniu izraelitów tamtego
czasu uosobienie grzesznika, celnik to synonim wszelkiego zła bo mało tego, że uciska naród
zbieraj±c podatki to przez sam ten fakt kolaboruje z okupantem z Rzymem z najeĽdĽcami,
poganami którzy juz sam± swoj± obecno¶ci± plugawi± ziemię ¶więt± czyni±c j± nieczyst±. Celnik za
pewn± sumę pieniędzy swoisty ryczałt kupował u Rzymian prawo pobierania podatków. Musiał
więc uciskać swoich żeby odzyskać to co zapłaciła Cesarstwu i do tego wyj¶ć na swoje. Poza tym
tego nie każdy był uczciwy dlatego znaczne zawyżał kwoty, które mu się należały. Nie dziwi zatem
fakt, że nie była to zbyt lubiana grupa społeczna w Izraelu. No cóż sam przecież nie bardzo lubię
dzielić się z państwem tym co zarobię. Zacheusz nie do¶ć, że był celnikiem to jeszcze
zwierzchnikiem celników. Zacheusz dowiedział się, że w mie¶cie jest Mistrz, musiał go zobaczyć,
ale przecież mistrza otacza tłum gapiów co zrobić trzeba podj±ć decyzję nawrócenia i działać,
szybko działać. Ja też jestem jak ten Zacheusz, grzesznik który chce zboczyć mistrza. Wiele razy
podejmowałem juz decyzję nawrócenia przeważnie nic z tego nie wychodziło. Już wiem muszę się
zatrzymać, spojrzeć na siebie na swoje życie, spokojnie pomy¶leć, muszę zacz±ć działać, zadać
sobie kilka pytań i szczerze odpowiedzieć na te pytania, potrzebuję tej spontaniczno¶ci wspinania
żeby przeżyć spotkanie z tym, który nie jest pytaniem jest odpowiedzi± z Jezusem.
Jezu Chryste, Mój Mistrzu i Nauczycielu dziękuję Ci za możliwo¶ć spotykania Cię każdego dnia na
mojej drodze, dziękuję, że stale jeste¶ przy mnie i stale zapraszasz mnie żebym coraz bardzie Cię
poznawał poznawał Twoj± naukę zbliżał się do Ciebie. Dziękuję, że przez uczestnictwo w
sakramentach mogę spotkać Cię, mogę z Tob± przebywać. Proszę Cię spraw aby nigdy nie zabrakło
mi siły do nawrócenia, żeby wysiłek, który postanowiłem podj±ć nie okazał się dla mnie zbyt
wielkim. Wierzę Panie, że z Twoj± pomoc± wszystko jest możliwe.
3
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
5 LISTOPADA 2007
Poniedziałek XXXI tygodnia Okresu Zwykłego
Dzień powszedni
(Rz 11,29-36)
Dary łaski i wezwania Boże s± nieodwołalne. Podobnie bowiem jak wy niegdy¶ byli¶cie
nieposłuszni Bogu, teraz za¶ z powodu ich nieposłuszeństwa dost±pili¶cie miłosierdzia, tak i oni
stali się teraz nieposłuszni z powodu okazanego wam miłosierdzia, aby i sami mogli dost±pić
miłosierdzia. Albowiem Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać swe
miłosierdzie. O głęboko¶ci bogactw, m±dro¶ci i wiedzy Boga! Jakże niezbadane s± Jego wyroki i
nie do wy¶ledzenia Jego drogi! Kto bowiem poznał my¶l Pana, albo kto był Jego doradc±? Lub kto
Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę? Albowiem z Niego i przez Niego, i dla
Niego [jest] wszystko. Jemu chwała na wieki. Amen.
(Ps 69,30-31.33-34.36-37)
REFREN: W dobroci Twojej wysłuchaj mnie, Panie.
Ja za¶ jestem nędzny i pełen cierpienia,
Niech pomoc Twa, Boże, mnie strzeże.
Pie¶ni± chcę chwalić imię Boga
i wielbić Go, dziękczynieniem.
Patrzcie i cieszcie się, ubodzy,
niech ożyje serce szukaj±cych Boga.
Bo Pan wysłuchuje biednych
i swoimi więĽniami nie gardzi.
Bóg bowiem ocali Syjon
i miasta Judy zbuduje,
tam będ± mieszkać i mieć posiadło¶ci.
To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego,
miłuj±cy Jego imię przebywać tam będ±.
(J 8,31b-32)
Jeżeli będziecie trwać w nauce mojej, będziecie prawdziwie moimi uczniami i poznacie prawdę, a
prawda was wyzwoli.
(Łk 14,12-14)
Jezus powiedział do przywódcy faryzeuszów, który Go zaprosił: Gdy wydajesz obiad albo
wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych s±siadów, aby
cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałby¶ odpłatę. Lecz kiedy urz±dzasz przyjęcie, zapro¶ ubogich,
ułomnych, chromych i niewidomych. A będziesz szczę¶liwy, ponieważ nie maj± czym tobie się
odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych.
4
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
Moje zamy¶lenie przy czytaniu Ewangelii.
Kolejny raz Jezus mówi o uczcie, dzisiaj jednak zwraca się do mnie przywołuj±c ucztę w
kontek¶cie miłosierdzia. Nie chodzi mistrzowi bynajmniej o to żeby nie zaprasza na ucztę swych
bliskich. Chodzi raczej o to żeby nigdy nie zapominać o ubogich. Muszę pamiętać o wszystkich
potrzebuj±cych. Dobry Bóg pobłogosławił mi tym, że posiadam dobra materialne. Muszę cieszyć
się z tego, ale nie mogę całkowicie się w tym posiadaniu zatracić. Z jednej strony muszę być
wdzięczny Bogu, a z drugiej, muszę udzielać z tego co posiadam, z tego co otrzymałem tym, którzy
nie otrzymali tyle co ja, tym którym powodzi sie gorzej. Uczyni miłosierdzia w końcu mistrz
powiedział „Błogosławieni miłosierni albowiem oni miłosierdzia dost±pi±”. (por. Mt. 5,7). Z strony
drugiej w tym obrazie uczty przedstawiona jest jeszcze jedna bardzo ważna prawda. Niezależnie od
tego co daję i komu daję nie mogę liczyć na odpłatę. Mój dar zawsze musi płyn±ć z serca nie może
być efektem mojego wyrachowania.
Panie Jezu daj mi proszę serce czyste i szczodre, tak abym nigdy nie zapomniał o obowi±zku
dzielenia się, tak abym nigdy nie zapomniał o obowi±zku dzielenia się tym co otrzymałem, abym
zawsze czynił to ze szczerego serca nie licz±c na niczyj± wdzięczno¶ć i odpłatę.
5
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
6 LISTOPADA 2007
Wtorek XXXI tygodnia Okresu Zwykłego
Dzień powszedni
(Rz 12,5-16a)
Wszyscy razem tworzymy jedno ciało w Chrystusie, a każdy z osobna jeste¶my nawzajem dla
siebie członkami. Mamy za¶ według udzielonej nam łaski różne dary: b±dĽ dar proroctwa - [do
stosowania] zgodnie z wiar±; b±dĽ to urz±d diakona - dla wykonywania czynno¶ci diakońskich;
b±dĽ urz±d nauczyciela - dla wypełniania czynno¶ci nauczycielskich; b±dĽ dar upominania - dla
karcenia. Kto zajmuje się rozdawaniem, [niech to czyni] ze szczodrobliwo¶ci±; kto jest
przełożonym, [niech działa] z gorliwo¶ci±; kto pełni uczynki miłosierdzia, [niech to czyni] ochoczo.
Miło¶ć niech będzie bez obłudy. Miejcie wstręt do złego, pod±żajcie za dobrem. W miło¶ci
braterskiej nawzajem b±dĽcie życzliwi. W okazywaniu czci jedni drugich wyprzedzajcie. Nie
opuszczajcie się w gorliwo¶ci. B±dĽcie płomiennego ducha. Pełnijcie służbę Panu. Weselcie się
nadziej±. W ucisku b±dĽcie cierpliwi, w modlitwie - wytrwali. Zaradzajcie potrzebom ¶więtych.
Przestrzegajcie go¶cinno¶ci. Błogosławcie tych, którzy was prze¶laduj±. Błogosławcie, a nie
złorzeczcie. Weselcie się z tymi, którzy się wesel±. płaczcie z tymi, którzy płacz±. B±dĽcie zgodni
we wzajemnych uczuciach. Nie gońcie za wielko¶ci±, lecz niech was poci±ga to, co pokorne.
(Ps 131,1-3)
REFREN: Strzeż duszy mojej w Twym pokoju, Panie.
Panie, moje serce się nie pyszni
i nie patrz± wynio¶le moje oczy.
Nie dbam o rzeczy wielkie
ani o to, co przerasta me siły.
Lecz uspokoiłem i uciszyłem moj± duszę.
Jak dziecko na łonie swej matki,
jak ciche dziecko jest we mnie moja dusza.
Izraelu, złóż nadzieję w Panu,
teraz i na wieki.
(Mt 11,28)
PrzyjdĽcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obci±żeni jeste¶cie, a Ja was pokrzepię.
(Łk 14,15-24)
Gdy Jezus siedział przy stole, jeden ze współbiesiadników rzekł do Niego: Szczę¶liwy jest ten, kto
będzie ucztował w królestwie Bożym. Jezus mu odpowiedział: Pewien człowiek wyprawił wielk±
ucztę i zaprosił wielu. Kiedy nadszedł czas uczty, posłał swego sługę, aby powiedział zaproszonym:
PrzyjdĽcie, bo już wszystko jest gotowe. Wtedy zaczęli się wszyscy jednomy¶lnie wymawiać.
Pierwszy kazał mu powiedzieć: Kupiłem pole, muszę wyj¶ć, aby je obejrzeć; proszę cię, uważaj
mnie za usprawiedliwionego. Drugi rzekł: Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować; proszę
cię, uważaj mnie za usprawiedliwionego. Jeszcze inny rzekł: Po¶lubiłem żonę i dlatego nie mogę
przyj¶ć. Sługa powrócił i oznajmił to swemu panu. Wtedy rozgniewany gospodarz nakazał słudze:
WyjdĽ co prędzej na ulice i zaułki miasta i wprowadĽ tu ubogich, ułomnych, niewidomych i
6
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
chromych. Sługa oznajmił: Panie, stało się, jak rozkazałe¶, a jeszcze jest miejsce. Na to pan rzekł do
sługi: WyjdĽ na drogi i między opłotki i zmuszaj do wej¶cia, aby mój dom był zapełniony.
Albowiem powiadam wam: żaden z owych ludzi, którzy byli zaproszeni, nie skosztuje mojej uczty.
Moje zamy¶lenie przy czytaniu Ewangelii.
„Szczę¶liwy jest ten, kto będzie ucztował w królestwie Bożym”. Obraz uczty przedstawia mi
rzeczywisto¶ć, szczę¶cia, rado¶ci, wesela. Problem polega na tym że tu w mojej ziemskiej
rzeczywisto¶ci trudno jest sobie wyobrazić to co zostało przygotowane przez Pana dla mnie na
uczcie na któr± mnie zaprasza. Pan wydał ucztę, ja zostałem na ni± zaproszony, mogę więc czuć sie
szczególn± osob± dla Niego. Bo kogóż zaprasza się na ucztę, przecież nie ludzi których się nie zna
czy nie lubi, zaprasza się ludzi szczególnie bliskich, szczególnie lubianych, rodzinę, przyjaciół,
osoby które lubię, które kocham, które w
sposób szczególny cenię. Tak samo i ja jestem zaproszony
przez Pana na jego ucztę. Znaczy to że jestem osob± któr± On szczególnie ceni, znaczy to, że jestem
osoba szczególnie blisk± Bogu, Jego przyjacielem. Czy mogę teraz odmówić Mu udziału w jego
uczcie? Bóg zaprasza mnie po imieniu, a ja ile razy powiedziałem Mu „kupiłem pole, kupiłem pięć
par wołów, po¶lubiłem żonę”, jestem zmęczony, ciężko pracowałem, wiesz nie mam teraz czasu,
muszę trochę się rozerwać, „proszę miej mnie za usprawiedliwionego”. Tylko czy na pewno mogę
czuć się usprawiedliwionym?
Jezu dziękuję Ci za to że zapraszasz mnie na ucztę. Dziękuję, że my¶lisz o mnie jak o swoim
przyjacielu, dziękuje, że zawsze na mnie czekasz i dopominasz się o to żebym do Ciebie przyszedł.
Wybacz proszę, że tak często się wymawiam, wybacz, że tak często zapominam o tym, że to
wła¶nie Ty jeste¶ dla mnie najważniejszy, że to wła¶nie Tobie powinienem być za to wdzięczny.
Obiecuję Ci Jezu, że więcej nie będę się już wymawiał tylko zawsze będę odpowiadał na Twoje
zaproszenie.
7
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
7 LISTOPADA 2007
¦roda XXXI tygodnia Okresu Zwykłego
Dzień powszedni
(Rz 13,8-10)
Nikomu nie b±dĽcie nic dłużni poza wzajemn± miło¶ci±. Kto bowiem miłuje bliĽniego, wypełnił
Prawo. Albowiem przykazania: Nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie poż±daj, i wszystkie inne
- streszczaj± się w tym nakazie: Miłuj bliĽniego swego jak siebie samego. Miło¶ć nie wyrz±dza zła
bliĽniemu. Przeto miło¶ć jest doskonałym wypełnieniem Prawa.
(Ps 112,1-2.4-5.9)
REFREN: Miłosiernemu Pan Bóg błogosławi
Błogosławiony człowiek, który boi się Pana
i wielk± rado¶ć znajduje w Jego przykazaniach.
Potomstwo jego będzie potężne na ziemi,
dost±pi błogosławieństwa pokolenie prawych.
On wschodzi w ciemno¶ciach jak ¶wiatło dla prawych,
łagodny, miłosierny i sprawiedliwy.
Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z lito¶ci pożycza,
i swymi sprawami zarz±dza uczciwie.
Rozdaje i obdarza ubogich,
jego sprawiedliwo¶ć będzie trwała zawsze,
wywyższona z chwał±
będzie jego potęga.
(1 P 4,14)
Błogosławieni [jeste¶cie], jeżeli złorzecz± wam z powodu imienia Chrystusa, albowiem Duch Boży
na was spoczywa.
(Łk 14,25-33)
Wielkie tłumy szły za Jezusem. On zwrócił się i rzekł do nich: Je¶li kto przychodzi do Mnie, a nie
ma w nienawi¶ci swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto siebie samego, nie może być
moim uczniem. Kto nie nosi swego krzyża, a idzie za Mn±, ten nie może być moim uczniem. Bo
któż z was, chc±c zbudować wieżę, nie usi±dzie wpierw i nie oblicza wydatków, czy ma na
wykończenie? Inaczej, gdyby założył fundament, a nie zdołałby wykończyć, wszyscy, patrz±c na to,
zaczęliby drwić z niego: Ten człowiek zacz±ł budować, a nie zdołał wykończyć. Albo który król,
maj±c wyruszyć, aby stoczyć bitwę z drugim królem, nie usi±dzie wpierw i nie rozważy, czy w
dziesięć tysięcy ludzi może stawić czoło temu, który z dwudziestoma tysi±cami nadci±ga przeciw
niemu? Je¶li nie, wyprawia poselstwo, gdy tamten jest jeszcze daleko, i prosi o warunki pokoju. Tak
więc nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem.
8
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
Moje zamy¶lenie przy czytaniu Ewangelii.
Kolejne zdziwienie, Jezus, mój Mistrz, mój Nauczyciel, Ten który nieustannie naucza o miło¶ci
nawet do nieprzyjaciół, nagle każe mi mieć w nienawi¶ci moich najbliższych, „ojca matkę żonę i
dzieci, braci i siostry”, a nawet siebie samego, tego co mam, co posiadam. Czy wła¶nie od tej chwili
powinienem znienawidzić cały ¶wiat. Dokładnie tak, tego domaga się zbawiciel. Szok, mocne
słowa, ale chodzi w nich o zachowanie wła¶ciwej proporcji. Jezus domaga sie ode mnie żebym
radykalnie opowiedział się za Nim i za jego nauk±. Radykalne opowiedzenie sie za Jezusem
oznacza stawienie Go na pierwszym miejscu. Wło¶nie w tych słowach Jezus sam domaga się tego
ode mnie. Mówi mi, że nic nie może być ważniejsze od Niego. Mistrz musiał użyć aż tak mocnych
słów, Musiał tak powiedzieć żeby mi u¶wiadomić, że już po raz na zmianę proporcji, już czas na
zerwanie z dotychczasowym my¶leniem. Od teraz to On, Mistrz i Nauczyciel musi być dla mnie
najważniejszy, i nic ani nikt nie może mi przesłaniać Jego nauki. Muszę radykalnie opowiedzieć się
za Jezusem, zostawiaj±c wszystko, zapieraj±c się samego siebie, spychaj±c na dalszy plan wszystko
co posiadam, wszystko co mam i wszystko do czego d±żę. Jezus jest moim Panem. Po raz kolejny
przypominaj± mi się słowa ¶w. Augustyna, które cały czas powtarza moja babcia „je¶li Bóg jest na
pierwszym miejscu, to cała reszta jest na wła¶ciwym miejscu”.
Dobrzy Mistrzu, Spraw proszę żebym nigdy nie zapomniał o tym, że to Ty jeste¶ dla mnie
najważniejszy, że to Ty jeste¶ moim Przewodnikiem i za Tob± powinienem nieustannie pod±żać.
Panie proszę Cię daj mi siłę, aby to co spotyka mnie na tym ¶wiecie, moje d±żenia, moje plany,
nigdy nie przesłoniły mi Twojej osoby, dodaj mi siły żebym zawsze zmierza w Twoim kierunku
niezależnie od okoliczno¶ci i trudno¶ci które mnie spotykaj±.
9
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
8 LISTOPADA 2007
Czwartek XXXI tygodnia Okresu Zwykłego
Dzień powszedni
(Rz 14,7-12)
Nikt za¶ z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla
Pana; jeżeli za¶ umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc i w ¶mierci należymy do Pana. Po to
bowiem Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.
Dlaczego więc ty potępiasz swego brata? Albo dlaczego gardzisz swoim bratem? Wszyscy przecież
staniemy przed trybunałem Boga. Napisane jest bowiem: Na moje życie - mówi Pan - przede Mn±
klęknie wszelkie kolano. a każdy język wielbić będzie Boga. Tak więc każdy z nas o sobie samym
zda sprawę Bogu.
(Ps 27,1.4.13-14)
REFREN: W krainie życia ujrzę dobroć Boga
Pan moim ¶wiatłem i zbawieniem moim,
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońc± mego życia,
przed kim miałbym czuć trwogę?
O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam,
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu,
przez wszystkie dni mego życia;
abym kosztował słodyczy Pana,
stale się radował Jego ¶wi±tyni±.
Wierzę, że będę ogl±dał dobra Pana
w krainie żyj±cych.
Oczekuj Pana, b±dĽ mężny,
nabierz odwagi i oczekuj Pana.
(Mt 11,28)
PrzyjdĽcie do Mnie wszyscy, którzy jeste¶cie utrudzeni i obci±żeni, a Ja was pokrzepię.
(Łk 15,1-10)
Zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i
uczeni w Pi¶mie. Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi. Opowiedział im wtedy następuj±c±
przypowie¶ć: Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedn± z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu
dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubion±, aż j± znajdzie? A gdy j± znajdzie, bierze z rado¶ci± na
ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i s±siadów i mówi im: Cieszcie się ze mn±, bo
znalazłem owcę, która mi zginęła. Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie rado¶ć z
jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy
nie potrzebuj± nawrócenia. Albo je¶li jaka¶ kobieta, maj±c dziesięć drachm, zgubi jedn± drachmę,
czyż nie zapala ¶wiatła, nie wymiata z domu i nie szuka staranne, aż j± znajdzie. A znalazłszy j±,
sprasza przyjaciółki i s±siadki i mówi: Cieszcie się ze mn±, bo znalazłam drachmę, któr± zgubiłam.
10
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
Tak samo, powiadam wam, rado¶ć powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się
nawraca.
Moje zamy¶lenie przy czytaniu Ewangelii.
To wspaniałe słowa Mistrza, to znaczy, że On Bóg chce przygarn±ć do siebie wszystkich, mnie
również grzesznika, mnie również, człowieka, który tak często upada, mnie również człowieka,
który tyle razy obiecywał nawrócenie i nigdy z tego nic nie wyszło, a tu dzisiaj słyszę z ust samego
Mistrza, że On przyszedł do mnie, że to wła¶nie ze mnie nawróconego grzesznika będzie w niebie
ogromna rado¶ć. On przyszedł dać mi przykład, a ja muszę zrobić kolejny krok. Jestem
grzesznikiem mam tego ¶wiadomo¶ć muszę teraz się nawrócić, On mistrz przyszedł do mnie do
człowieka potrzebuj±cego nawrócenia. Teraz ja musze podj±ć ten wysiłek i zrobić kolejny krok, i
pój¶ć za Mistrzem.
Dobry Jezu, dziękuję Ci że dałe¶ mi możliwo¶ć nawrócenia, dziękuję Ci za dar sakramentu pokuty i
pojednania, dziękuję, że mogę spotykać tam Ciebie w Twoim miłosierdziu i za każdym razem kiedy
przyjdę tam ze szczerym serce skruszonym mogę dost±pić Twojej miło¶ci i Twojego przebaczenia.
Proszę Cię Panie daj mi serce ochocze do tego abym zawsze z rado¶ci± i miło¶ci± chciał
przychodzić do Ciebie w sakramencie miło¶ci i przebaczenia.
11
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
9 LISTOPADA 2007
Pi±tek XXXI tygodnia Okresu Zwykłego
¦więto rocznicy po¶więcenia Bazyliki Laterańskiej
(Ez 47,1-2.8-9.12)
Podczas widzenia otrzymanego od Pana zaprowadził mnie anioł z powrotem przed wej¶cie do
¶wi±tyni, a oto wypływała woda spod progu ¶wi±tyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia
strona ¶wi±tyni była skierowana ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony ¶wi±tyni na
południe od ołtarza. I wyprowadził mnie przez bramę północn± na zewn±trz i poza murami powiódł
mnie od bramy zewnętrznej, skierowanej ku wschodowi. A oto woda wypływała spod prawej ¶ciany
¶wi±tyni, na południe od ołtarza. A On rzekł do mnie: Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż
stepów, i rozlewa się w wodach słonych, i wtedy wody jego staj± się zdrowe. Wszystkie też istoty
żyj±ce, od których tam się roi, dok±dkolwiek potok wpłynie, pozostaj± przy życiu: będ± tam też
niezliczone ryby, bo dok±dkolwiek dotr± te wody, wszystko będzie uzdrowione. A nad brzegami
potoku maj± rosn±ć po obu stronach różnego rodzaju drzewa owocowe, których li¶cie nie więdn±,
których owoce się nie wyczerpuj±; każdego miesi±ca będ± rodzić nowe, ponieważ woda dla nich
przychodzi z przybytku. Ich owoce będ± służyć za pokarm, a ich li¶cie za lekarstwo.
(1 Kor 3,9b-11.16-17)
Jeste¶cie uprawn± rol± Boż± i Boż± budowl±. Według danej mi łaski Bożej, jako roztropny
budowniczy, położyłem fundament, kto¶ inny za¶ wznosi budynek. Niech każdy jednak baczy na to,
jak buduje. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a
którym jest Jezus Chrystus. Czyż nie wiecie, że¶cie ¶wi±tyni± Boga i że Duch Boży mieszka w
was? Jeżeli kto¶ zniszczy ¶wi±tynię Boga, tego zniszczy Bóg. ¦wi±tynia Boga jest ¶więt±, a wy ni±
jeste¶cie.
(Ps 46,2-3.5-6.8-9)
REFREN: Bóg jest we wnętrzu swojego Ko¶cioła
Bóg jest dla nas ucieczk± i sił±:
najpewniejsz± pomoc± w trudno¶ciach.
Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia
i góry zapadły w otchłań morza.
Nurty rzeki rozweselaj± miasto Boże,
naj¶więtszy przybytek Najwyższego.
Bóg jest w jego wnętrzu, więc się nie zachwieje,
Bóg je wspomoże o ¶wicie.
Pan Zastępów jest z nami,
Bóg Jakuba jest nasz± obron±.
PrzyjdĽcie, zobaczcie dzieła Pana,
zdumiewaj±ce dzieła, których dokonał na ziemi.
12
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
(2 Krl 7,16)
Wybrałem i u¶więciłem tę ¶wi±tynię, aby moja obecno¶ć trwała tam na wieki.
(J 2,13-22)
Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus udał się do Jerozolimy. W ¶wi±tyni napotkał siedz±cych
za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas
sporz±dziwszy sobie bicz ze sznurków, powypędzał wszystkich ze ¶wi±tyni, także baranki i woły,
porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych za¶, którzy sprzedawali gołębie, rzekł:
WeĽcie to st±d, a z domu mego Ojca nie róbcie targowiska! Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że
napisano: Gorliwo¶ć o dom Twój pochłonie Mnie. W odpowiedzi za¶ na to Żydzi rzekli do Niego:
Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz? Jezus dał im tak± odpowiedĽ:
Zburzcie tę ¶wi±tynię, a Ja w trzech dniach wzniosę j± na nowo. Powiedzieli do Niego Żydzi:
Czterdzie¶ci sze¶ć lat budowano tę ¶wi±tynię, a Ty j± wzniesiesz w przeci±gu trzech dni? On za¶
mówił o ¶wi±tyni swego ciała. Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to
powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.
Moje zamy¶lenie przy czytaniu Ewangelii.
Jezus przyszedł do Jerozolimy ¶więtego miasta Izraela, przyszedł do naj¶więtszego miejsca dla
narodu wybranego, to jedyne takie miejsce na ¶wiecie gdzie można składać ofiary Bogu, gdzie Bóg
realnie przebywa. Jezus wszedł do ¦wi±tyni. Zastaje ¦wi±tynię zbrukan±, zastaje w tym ¶więtym
miejscu ludzi, którzy nie przyszli się tam modlić tylko handlować. Mogę sobie tylko wyobrazić co
tam musiało sie dziać. Przed ¦więtem Paschy do Jerozolimy przybył mnóstwo pielgrzymów. Każdy
z nich chciał odwiedzić ¦wi±tynię, zreszt± każdy pobożny żyd musi to zrobić przynajmniej raz w
życiu. Wtedy musiał być tam ogromny tłum. Wielu ludzi przeciskało sie między straganami
handluj±cych przeróżnymi zwierzętami ofiarnymi, ale za pewne nie tylko bo zapewne sprzedawano
tam wszystko co tylko można było sprzedać. Tuż za ¶cian± znajdowało się miejsce naj¶więtsze. To
miejsce ¦więte ¦więtych, to miejsce gdzie nie wolno było nikomu wchodzić bo mieszkał tam sam
Bóg, do tego miejsca wchodził tylko raz w roku w dzień przebłagania Arcykapłan aby złożyć ofiarę
kadzenia. I tak niedaleko bo zaledwie za ¶cian± znajduje się targowisko, miejsce rozpusty, wyzysku,
i niegodziwo¶ć i. W tych okoliczno¶ciach nie dziwi że Jezus się zdenerwował, nie dziwi, że On sam
Bóg Człowiek zareagował w taki sposób. Mam tak± refleksję jak ja zachowuje sie w miejscu
¶więtym? Czy czasem nie jestem jak jeden z tych handluj±cych? Po co tam przychodzę? Czy
zawsze zdaje sobie sprawę z tego, że tuż za ¶cian± jest miejsce ¦więte ¦więtych w którym
przebywa sam Mistrz, Nauczyciel, Zbawiciel, Jezus Chrystus. Nie w jaki¶ symboliczny sposób, ale
realnie i rzeczywi¶cie w swoim Naj¶więtszym Ciele po to aby się ze mn± tam spotkać.
Panie Jezu, przepraszam najgoręcej jak tylko potrafię ze to, że czynie z Twojego domu targowisko.
Przepraszam, że często zapominam o tym, że Ty Bóg jeste¶ tam i czekasz na mnie. Przepraszam, że
tak rzadko przychodzę tam do Ciebie. Dziękuję Ci mój Mistrzu, że mimo wszystko jeste¶ i czekasz
tam na mnie.
13
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
NA MARGINESIE CZYLI KRÓTKIE WYJA¦NIENIA DOTYCZˇCE UROCZYSTO¦CI
¦WIˇT I KKRESÓW LITURGICZNYCH
Bazylika Większa (Patryjarchalna) ¶w. Jana na Lateranie
Bazylika laterańska jest to główny ko¶ciół Rzymu i całego Chrze¶cijaństwa o czym głosi
łaciński napis nad drzwiami ko¶cioła „MATER ET CAPUT OMNIUA ECCLESIARUME URBIS
ET ORBIS” czyli Matka i Głowa wszystkich ko¶ciołów Miasta i ¦wiata.
Za czasów Nerona
znajdował się w tym miejscu
pałac wraz z ogrodami, który
należał do konsula rzymskiego,
senatora z rodu patrycjuszy
Plautusa Lateranusa. W 64 roku
po narodzeniu Chrystusa Cesarz
Neron pod pretekstem spisku
kazał zabić Lateranusa, a
należ±cy do niego maj±tek
skonfiskował. PóĽniej dobra
Lateranusa, który pozostawiono
nazwę dawnych wła¶cicieli
trafiły w ręce córki Dyklecjana,
Fałsty, która to z kolei była żona
cesarza Konstantego Wielkiego.
Cesarz po zwycięstwie nad
wojskami Maksencjusz w 312
roku, podarował dawne dobra
Lateranusa Papieżowi
Melchiadowi. Po przyjęciu
chrztu Cesarz Konstatyn Wielki
w 313 roku podpisał edykt
ustanawiaj±cy Chrze¶cijaństwo główn± religi± Cesarstwa oraz kazał wybudować obok pałaców
papieskich ko¶ciół który po¶więcił Papież Sylwester I 9 listopada 324 roku nadaj±c mu wezwanie
Chrystusa Zbawiciela. Papież Sylwester I umie¶cił w nim również drewniany ołtarz, przy którym
jak głosi legenda odprawiał Msze ¦więte sam Apostoł Piotr. Z powodu rangi, któr± posiada
¶wi±tynia pami±tka jej po¶więcenia obchodzona jest w całym Ko¶ciele Powszechnym do dnia
dzisiejszego. ¦wi±tynia stała się głównym ko¶ciołem Rzymu jego pierwsz± katedr±, a przylegaj±cy
do niej pałac oficjaln± siedzib± papieży aż do czasów wygnania awiniońskiego. Bazylikę nazywano
również, Bazylik± Laterańsk±, Bazylik± Konstantego, albo ze względu na zgromadzone w niej
bogactwa Bazylika Złot±. Po trzęsieniu ziemi Bazylikę odbudowano, a Papież ¶w. Grzegorz Wielki
dodał ¶wi±tyni wezwanie ¶w Jana Chrzciciela i ¶w. Jana Ewangelisty. Odt±d ¶wi±tynie zaczęto
nazywać Bazylik± ¶w. Jana na Lateranie. Kiedy w 1308 roku bazylikę strawił pożar, Papież
Klemens V podj±ł decyzję o jej odbudowie. Prace były kontynuowane za pontyfikatów papieży
Piusa IV, Sykstusa V, Innocentego X, oraz Klemensa XII.
14
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
Główne znaczenie w¶ród ko¶ciołów chrze¶cijańskich zwyczajowo przypisuje sie Bazylice
Watykańskiej, a jednak najważniejszym ko¶ciołem w chrze¶cijańskim ¶wiecie zajmuje Bazylika ¶w.
Jana na Laterańska. Ko¶ciół ten jest więć pierwszym ko¶ciołem w całum swiecie chrze¶cijańskim i
nosi urzędow± nazwę „Sakrosankta Lateranensis Ecclesia, Omnium Urbis et Orbis Ecclesiarum
Mater et Caput” Ko¶ciół ten jest katedr± diecezjaln± Biskupa Rzymu, dlatego każdy nowo wybrany
papież udaje sie tu w uroczystej procesji aby obj±ć swoj± katedrę jako Biskup Rzymu. Zwyczajowo
również duchowieństwo tej Bazyliki podczas procesji w Uroczysto¶ć Naj¶więtszego Ciała i Krwi
Pańskiej zajmuje miejsce przed duchowieństwem innych bazylik rzymskich. W tej Bazylice
również wy¶więca się kleryków na kapłanów dla diecezji rzymskiej. Bazylika ta jest szczególnym
miejscem dla chrze¶cijaństwa wi±że się z posług± następcy ¶w. Piotra dla całego Ko¶cioła
powszechnego o czym wymownie przypomina napis umieszczony nad wej¶ciem „Mater et Caput
omium Eclesiarum Urbis et Orbis – Matka i Głowa wszystkich ko¶ciołów Miata i ¦wiata”. Sama
Bazylika jako Głowa i Matka wszystkich ko¶ciołów jest również szczególnym wyrazem jedno¶ci
całego ko¶cioła z Następc± ¶w. Piotra dlatego rocznica jej po¶więcenia jest obchodzona w całym
Ko¶ciele. Pałac laterański był główn± siedzib± papieży prawie przez tysi±c lat aż do czasu wygnania
awinjońskiego, wła¶nie w tym miejscu odbyło się pięć soborów powszechnych nazywanych
laterańskimi który miały miejsce w 1123, 1139, 1179, 1213 ora 1512 roku. Tutaj również Papież
Bonifacy VIII ogłosił pierwszy Rok ¦więty w 1300 roku, co zostało upamiętnione na fresku
autorstwa Giotta wewn±trz Bazyliki.
15
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
10 LISTOPADA 2007
Sobota XXXI tygodnia Okresu Zwykłego
Dzień powszedni
(Rz 16,3-9.16.22-27)
Pozdrówcie współpracowników moich w Chrystusie Jezusie, Pryskę i Akwilę, którzy za moje życie
nadstawili swe głowy i którym winienem wdzięczno¶ć nie tylko ja sam, ale i wszystkie Ko¶cioły
[nawróconych] pogan. Pozdrówcie także Ko¶ciół, który się zbiera w ich domu. Pozdrówcie mojego
umiłowanego Epeneta, który należy do pierwocin, złożonych Chrystusowi przez Azję. Pozdrówcie
Marię, która poniosła wiele trudów dla waszego dobra. Pozdrówcie Andronika i Juniasa, moich
rodaków i współtowarzyszy więzienia, którzy się wyróżniaj± między apostołami, a którzy przede
mn± przystali do Chrystusa. Pozdrówcie umiłowanego mego w Panu Ampliata. Pozdrówcie
współpracownika naszego w Chrystusie, Urbana, i umiłowanego mego Stachysa. Pozdrówcie
wzajemnie jedni drugich pocałunkiem ¶więtym. Pozdrawiaj± was wszystkie Ko¶cioły Chrystusa.
Pozdrawiam was w Panu i ja, Tercjusz, który pisałem ten list. Pozdrawia was Gajus, który jest
gospodarzem moim i całego Ko¶cioła. Pozdrawia was Erast, skarbnik miasta, i Kwartus, brat.
Temu, który ma moc utwierdzić was zgodnie z Ewangeli± i moim głoszeniem Jezusa Chrystusa,
zgodnie z objawion± tajemnic±, dla dawnych wieków ukryt±, teraz jednak ujawnion±, a przez pisma
prorockie na rozkaz odwiecznego Boga wszystkim narodom obwieszczon±, dla skłonienia ich do
posłuszeństwa wierze, Bogu, który jedynie jest m±dry, przez Jezusa Chrystusa, niech będzie chwała
na wieki wieków. Amen.
(Ps 145,2-5.10-11)
REFREN: Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu
Każdego dnia będę Ciebie błogosławił
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały,
a wielko¶ć Jego niezgłębiona.
Pokolenie pokoleniu głosi Twoje dzieła
i zwiastuje Twoje potężne czyny.
Głosz± wspaniał± chwałę Twego majestatu
i rozpowiadaj± Twoje cuda.
Niech Cię wielbi±, Panie, wszystkie Twoje dzieła
i niech Cię błogosławi± Twoi ¶więci.
Niech mówi± o chwale Twojego królestwa
i niech głosz± Twoj± potęgę.
(2 Kor 8,9)
Jezus Chrystus, będ±c bogaty, dla was stał się ubogim, aby was swoim ubóstwem ubogacić.
(Łk 16,9-15)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziw± mamon±, aby gdy
/wszystko/ się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków. Kto w drobnej rzeczy jest wierny,
16
Zamy¶lenia i komentarze do czytań mszalnych na XXXI tydzień Okresu Zwykłego
ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy
będzie. Je¶li więc w zarz±dzie niegodziw± mamon± nie okazali¶cie się wierni, prawdziwe dobro kto
wam powierzy? Je¶li w zarz±dzie cudzym dobrem nie okazali¶cie się wierni, kto wam da wasze?
Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego
miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie.
Słuchali tego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie z Niego. Powiedział więc
do nich: To wy wła¶nie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem,
co za wielkie uchodzi między ludĽmi, obrzydliwo¶ci± jest w oczach Bożych.
Moje zamy¶lenie przy czytaniu Ewangelii.
„Nie można dwom panom służyć”. Po raz kolejny słyszę z ust mojego Mistrza, że oczekuje On ode
mnie tego żebym radykalnie opowiedział sie za Nim. „Nikt nie może dwom panom służyć” dlatego
muszę zdecydować co jest dla mnie naprawdę ważne. Pieni±dz jest niegodziwy bo łatwo sie do
niego przywi±zać, łatwo zapomnieć co jest ważne, za kim sie opowiedziałem kto kto naprawdę
ważny, dlatego muszę wiedzieć, że pomimo tego że posiadam dobra doczesne to nie one s± dla
mnie najważniejsze, to nie pieni±dz dlatego wła¶nie mam mimo wszystko pozostać wierny Bogu.
To, że teraz otrzymałem od Boga dobra doczesne, to że Pan mi pobłogosławił i mogę się cieszyć
tym co mam, tym co posiadam, jest dla mnie prób±, prób± zarz±du niegodziw± mamon± w której
musze pozostać wierny Bogu, Bo to wła¶nie on jest dla mnie najważniejszy. Dobra doczesne nie
mog± mi nigdy przesłonić Dobra prawdziwego, Dobra największego, samego Boga. Bo „nikt nie
może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z
jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie” (por. Mt 6,24).
Jezu Chryste, spraw proszę, żebym zawsze pamiętał o tym, że to ty jeste¶ dla mnie najważniejszy.
Panie pragnę zawsze stać po Twojej stronie, nie ogl±daj±c się na dobra tego ¶wiata. Pragnę być
Twoim sług±, tylko Ciebie chcę słuchać nie ogl±daj±c się na nic innego. Daj panie mi siłę i
wytrwało¶ć, spraw Panie żebym nigdy nie ulegał pokusom i ułudzie tego ¶wiata.
17
| Dostrzeganie
bliźnich i odkrywanie wartości. Materiały na wesoło i na bardzo
poważnie, o
nas, dla Was i o całym świecie. Nieoficjalna strona katolicka
(także dla niekatolików i wątpiących). |
Powrót
na
stronę główną
Info
o stronie, kontakty, prawa autorskie itd.
Legalność
materiałów i oprogramowania na stronie Duszki.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone (o ile nie zaznaczono inaczej) co do
materiałów umieszczonych na stronie, podstronach,
skrótach - zarówno
jeśli chodzi o
teksty, rysunki, muzykę, filmy - są one wytworem i własnością zespołu
redakcyjnego Duszki.pl. Pozostałe materiały umieszczamy za zgodą ich
twórców.
Warunki
korzystania z materiałów na stronie Duszki.pl
Informacje o ochronie, przetwarzaniu danych osobowych, zapytania i zgloszenia
Ochrona danych osobowych na stronie Duszki.pl
|
Prywatne serwery Zbigniewa Kuleszy zjk.pl.
Aktualny dostawca Internetu - Vectra.pl,
Wszelkie prawa zastrzeżone. Zespół
redakcyjny duszki.pl: redakcja@duszki.pl
W
sprawie treści i działania strony oraz w
sprawie funkcjonowania i udostępniania treści na serwerach
duszki.pl - kontakt z administratorem: duszek@duszki.pl
lub zjk7@wp.pl
|
|
   
|
Copyright (c): Zbigniew Kulesza, Sieradz 2006-2026