Montichiari, z dzielnic± Fontanelle, jest miasteczkiem w Płn we Włoszech, oddalonym o 20 km od Brescii, gdzie urodził się papież Paweł VI. Leży ono u stóp Alp Włoskich, w żyznej dolinie Padu. Wyraz „montichiari” znaczy „jasne góry”. Na wysuniętym wzniesieniu znajduje się stary zamek ku czci MB i otaczany czci± ko¶ciół ¶w. Pankracego.

Otrzymuj±c± objawienia jest Pierina Gilli. Pierina Gilli (ur. 3 sierpnia 1911 w San Giorgio pod Montichiari, zm. 12 stycznia 1991) - włoska pielęgniarka i mistyczka.
Urodziła się w biednej chłopskiej, wielodzietnej rodzinie. Z powodu trudnej sytułacji finansowej po ¶mierci ojca, pracowała w szpitalu w Montichiari. Tam, 24 listopada 1946 po raz pierwszy doznała objawienia Matki Boskiej. Widzenie przedstawiało płacz±c± kobietę z zanurzonymi w piersi trzema mieczami, szatę zdobiły trzy róże: biała, czerwona i złota. Było to pierwsze z serii rzekomych objawień, które trwały do ¶mierci wizjonerki. Głównym przesłaniem objawień była pro¶ba o nawrócenie ludzko¶ci i szerzenie kultu Matki Boskiej Róży Duchownej. Pierina Gilli zmarła w opini ¶więto¶ci, jednak jej wizje nie zostały oficjalnie potwierdzone przez Ko¶ciół.

.Pierwsze objawienie

Miało ono miejsce na sali szpitalnej, wiosn± 1947 roku. Madonna, maj±ca postać pięknej Pani, miała na sobie fioletow± suknię i biały welon na głowie. Była bardzo smutna, a Jej oczy były pełne łez, spływaj±cych na ziemię. Jej pier¶ przeszywały 3 duże miecze. Naj¶więtsza Dziewica powiedziała wtedy do Pieriny tylko 3 słowa: „Modlitwy – wynagrodzenia – pokuty”.

Drugie objawienie

Dokonało się ono 13 czerwca (!) 1947 roku i znowu w szpitalu, wcze¶nie rano, w niedzielę. Ty razem Przychodz±ca ubrana była na biało, a w miejscu trzech mieczy znajdowały się 3 róże: biała, czerwona i złota. Pielęgniarka zapytała: „Kim jeste¶, Pani?” Matka Boża u¶miechnęła się, odpowiadaj±c: „Jestem Matk± Jezusa i Matk± was wszystkich.”

Po przerwie dodała: „Nasz Pan posyła Mnie, abym objawiła nowe nabożeństwo dla wszystkich instytutów męskich i żeńskich, zgromadzeń zakonnych i kapłanów diecezjalnych. Tym instytutom, zgromadzeniom i kapłanom, którzy Mnie szczególnie czcić będ±, obiecuję specjaln± opiekę, rozwój i rozkwit duchownych powołań, ograniczenia zdrad powołania i wielka ¶więto¶ć w służbie Bogu. Życzę sobie, aby trzynasty dzień każdego miesi±ca był obchodzony jako dzień Maryjny, do którego winno trwać przygotowanie w modlitwie przez 12 poprzedzaj±cych go dni”.

Następnie, z wyrazem wielkiej rado¶ci, Naj¶więtsza Dziewica dodała: „W tym dniu ze¶lę na te wszystkie instytuty religijne, zgromadzenia zakonne i kapłanów, od których doznam czci, bezmiar łask i obdarzę ich wszystkich wielk± ¶więto¶ci± stanu.  Życzę sobie, aby 13 lipca każdego roku po¶wiecony był czci Róży Duchownej – Rosa Mystica”.

Po tej wypowiedzi pielęgniarka zapytała, czy Matka Boża uczyni jaki¶ cud, aby inni mogli jej uwierzyć. Usłyszała wtedy następuj±c± odpowiedĽ: „Najbardziej oczywisty cud będzie polegał na tym, że dusze, po¶więcone Bogu, które od dawna, a szczególnie w czasie wojny stały się oziębłe i niewierne swemu powołaniu, zdradzaj±c je nawet; duchowni, którzy przez swoje wielkie winy sprowadzili kary Boże i ucisk, jaki obecnie dokonuje się w Ko¶ciele – ci wszyscy zaprzestan± Boga ciężko obrażać. Pierwotny duch ich ¶więtych założycieli ożyje w nich na nowo”.

Potem Róża Duchowna wyja¶niła Pierinie znaczenie trzech mieczy i trzech róż.

Pierwszy miecz oznacza utratę powołania kapłańskiego i zakonnego.

Drugi miecz - to kapłani i zakonnicy, żyj±cy nadal w grzechach ¶miertelnych.

Trzeci miecz oznacza kapłanów i zakonników, którzy popełniaj± zdradę Judaszow±; wraz z utrat± powołania gubi± często też i wiarę, staj± się wrogami Ko¶cioła i trac± szczę¶cie wieczne.

Biała róża oznacza ducha modlitwy, czerwona róża oznacza ducha pokuty i gotowo¶ci do ofiar a róża złota oznacza ducha wynagradzania Bogu za grzechy.

 
Trzecie objawienie – 22 X 1947

Tym razem ukazanie się Matki Bożej było podczas nabożeństwa w kaplicy szpitalnej. Matka Boże powiedziała m.in.: „Wobec nadmiaru nieustaj±cych zniewag Mój Boski Syn chciał, aby dokonała się Jego Sprawiedliwo¶ć. Ja jednakże stanęłam między Nim a ludĽmi, a zwłaszcza duszami Bogu po¶więconymi jako Po¶redniczka”. Pierina podziękowała za to w imieniu obecnych. Pani z nieba pożegnała j± przepięknym pozdrowieniem, które stało się dla niej swego rodzaju dewiz±: „Vivi d’amore” co znaczy: „Żyj miło¶ci±”.

Czwarte objawienie – 16 XI 1947

Róża Duchowna zjawiła się publicznie w katedrze w Montichiari w obecno¶ci kilku osób, w tym także księży. Powiedziała m.in.: „Nasz Pan, Mój Boski Syn Jezus Chrystus, nie może już znie¶ć tych wielu ciężkich zniewag płyn±cych z grzechów przeciwko czysto¶ci…” Tutaj urwała, ale potem mówiła dalej: „Jezus zamierza zesłać potop kar…”. Znowu przerwała przekaz na kilka chwil, a kontynuuj±c, powiedziała: „Ja jednak wstawiłam się, aby jeszcze okazał lito¶ć. Dlatego proszę o modlitwę, pokutę i zado¶ćuczynienie za te grzechy”. Pierina odpowiedziała Jej: „Dobrze”.

Pi±te objawienie – 22 XI 1947

W czasie tego objawienia, także w katedrze i także w obecno¶ci kilku osób, Róża Duchowna poleciła Pierinie, by naznaczyła językiem na posadce w centrum ko¶cioła, dokładnie pod kopuł±, cztery krzyże. Było to wyrazem aktu pokuty. Następnie MB zst±piła na to miejsce i powiedziała: „Zstępuję tu dlatego, że tutaj wła¶nie będ± się dokonywać wielkie nawrócenia”.

Uczyniła tez obietnicę, że 8 grudnia, w samo południe, zjawi się w ko¶ciele i będzie to Godzina Łaski. Pierina poprosiła o wyja¶nienie, co znaczy ta Godzina Łaski. Otrzymała tak± odpowiedĽ: „Godzina Łaski będzie wydarzeniem wielkich i licznych nawróceń. Dusze zatwardziałe i zimne jak ten marmur zostan± poruszone łask± boż± i stan± się znów wierne i miłuj±ce Boga”.

Szóste objawienie – 7 XII 1947

Matka Boża powiedziała m.in.: „W Fatimie wyraziłam życzenie, aby upowszechniła się praktyka po¶więcania się Mojemu Sercu. W Bonate próbowałam, aby to nabożeństwo przeniknęło do rodzin katolickich. Natomiast tu, w Montichiari, życzę sobie, aby to nabożeństwo do Róży Duchownej poł±czone ze czci± Mojego Niepokalanego Serca zostało pogłębione w instytutach religijnych i zgromadzeniach zakonnych po to, aby te dusze po¶więcone Bogu otrzymały coraz większe łaski, płyn±ce z Mojego Macierzyńskiego Serca”.

Pielęgniarka zobaczyła u boku Matki Bożej dwoje dzieci, więc zapytała J±, kim one s±. W odpowiedzi usłyszała: „To Hiacynta i Franciszek. One towarzysz± ci we wszystkich twoich smutkach. One także cierpiały, chociaż były mniejsze od ciebie. Oto czego życzę sobie od ciebie: <<Prostoty i dobroci, jak u tych dzieci>>”.

Siódme objawienie – 8 XII 1947

Matka Boża ukazała się Pierinie na wielkich, białych schodach, ozdobionych po obu stronach białymi, czerwonymi i złotymi różami. U¶miechaj±c się, powiedziała: „Ja jestem Niepokalane Poczęcie”. Schodz±c, nadal mówiła: „Przez to moje przybycie tu, w Montichiari, życzę sobie, abym była wzywana i czczona jako <<Róża Duchowna>>. Życzę sobie, aby każdego roku w dniu 8 grudnia, w południe, obchodzono Godzinę Łaski dla całego ¶wiata.”

 

Potem Róża Duchowna ukazała swoje Serce i, promieniej±c rado¶ci±, powiedziała z naciskiem:

„Spójrz na to Serce, które tak bardzo kocha ludzi, podczas gdy większo¶ć z nich napełnia je zniewagami”.

Po chwili dodała: „Je¶li i dobrzy i Ľli poł±cz± się w modlitwie, otrzymaj± z tego Serca miłosierdzie i pokój. Obecnie dobrzy otrzymali przeze Mnie od Pana miłosierdzie, które wstrzymało okrutn± karę Boż±.” U¶miechaj±c się jeszcze bardziej, powiedziała: „Wkrótce ludzie poznaj± wielko¶ć tej Godziny Łaski.”

* * *

Drugi okres objawień rozpocz±ł się w lutym 1966 roku i trwał przez wiele lat.

Już powyższe okoliczno¶ci objawień i ich tre¶ć, jak np. o każdym trzynastym dniu miesi±ca, wskazuj± na ¶cisłe powi±zania tych objawień z orędziem fatimskim. Główny symbol, w którym wyrażaj± się nowe życzenia MB do ludzi, stanowi± trzy róże, z którymi MB się ukazuje za każdym razem w Montichiari. Dnia 8 XII 1947 ozdabiaj± one w widoczny sposób Jej promieniej±ce Serce. We wszystkich dalszych objawieniach, zwłaszcza Fontanelle, zdobi± one Jej płaszcz na piersi.

Z cało¶ci objawień wynika ich dodatkowa, głęboka wymowa.

Biała Róża oznacza że Maryja jest Najczystsz± Cór± Ojca, jest Niepokalanie Poczęt±, Stolic± M±dro¶ci.

Czerwona Róża przypomina, że Maryja jest Matk± Syna Bożego, jest Bolesn± Królow± i Matk± Miłosierdzia.

Róża Złota (żółta) mówi nam o Maryi jako Oblubienicy Ducha ¦więtego, Królowej Nieba i Ziemi i Matce Ko¶cioła.

W tych trzech Różach zawarta jest jeszcze głębsza, wprost cudowna symbolika: uzmysławiaj± nam one trzy największe sfery Bożej potęgi.

Biała Róża jest obrazem m±dro¶ci Bożej, niebiańskiego ¶wiatła, nieskazitelno¶ci, ładu, mocy stwórczej, harmonii. Maryja, jako pierwsza, bierze w siebie strumień tych łask, doprowadza go do wspaniałego rozkwitu w postaci cudownej białej Róży i przekazuje go dalej swoim dzieciom.

Czerwona Róża jest obrazem miło¶ci Boga, Jego sprawiedliwo¶ci, miłosierdzia, królewskiej władzy sędziowskiej, miecza Krzyża, zbawczej Krwi Chrystusa. Maryja doprowadza ten strumień łask w postaci pełnej, krwistoczerwonej róży do rozkwitu i skierowuje go w swojej macierzyńskiej miło¶ci do swoich dzieci, je¶li tylko otworz± się na ten strumień łask od Ucieczki grzeszników, Matki Miłosierdzia, Królowej Męczenników.
Róża Złota jest obrazem ¶więto¶ci Boga, Jego Majestatu, wszechmocy i królewskiej godno¶ci; jest zarazem znakiem Królowej Nieba i Ziemi, Oblubienicy Ducha ¦więtego. W wylewnej miło¶ci przekazuje go Ona dalej wszystkim swoim dzieciom jako Matka Łaski Bożej, Dom Złoty i Arka Przymierza.

Ten potrójny motyw uwielbienia Boga w Trójcy Jedynego za M±dro¶ć, Moc i Miłosierdzie, szczególnie za¶ udzielone Naj¶więtszej Maryi Pannie, znany jest od dawna w „Nabożeństwie Trzech Zdrowa¶ Maryjo”.


Dziele się niezwykłym przeżyciem. Z mojej dawnej parafii, z Bestwiny odchodzi Proboszcz na emeryturę, ze względu na zły stan zdrowia. 2 sierpnia odwiedziła nas jego siostra i przywiozła FIGURĘ MATKI BOŻEJ, RÓŻY DUCHOWNEJ z poleceniem Ks. Proboszcza by u nas została. Ta figura kiedy¶ w Ko¶ciele była czczona, teraz już mniej. Wiele razy mieli¶my j± w domu na jednodniowych Adoracjach. Nie wiem, czy zasługujemy na taki DAR... Na stał± obecno¶ć cudownej FIGURY MATKI BOŻEJ... W moim sercu jest ogromna rado¶ć...
MARYJO, DZIĘKUJEMY...

 

O Maryjo, Matko Jezusa i nasza Matko! Ty jeste¶ nasz± Nadziej±, moc± i otuch±. Udziel nam z nieba twego matczynego i ¶więtego błogosławieństwa w Imię Ojca i Syna i Ducha ¦więtego. Amen.

Różo Duchowna, Królowo Apostołów spraw, aby wokół Twoich ołtarzy zakwitły niezliczone zastępy nowych powołań kapłańskich i zakonnych, które ¶więto¶ci± swojego życia i żarliw± gorliwo¶ci± w ratowaniu dusz potrafiłyby rozszerzyć na cały ¶wiat królestwo Twojego Syna, Jezusa.

Maryjo, najlepsza Matko Ko¶cioła, wybłagaj nam ¶więtych kapłanów i ¶więtych zakonników. U¶więć nasze rodziny i weĽ nas wszystkich pod swoj± szczególn± opiekę. Maryjo, królowo Apostołów, doprowadĽ wszystkich powołanych do ¶więtego kapłaństwa. Maryjo, Matko przygotowuj±cych się do stanu kapłańskiego wypro¶ im łaskę wytrwania. Maryjo, Różo Duchowna doprowadĽ swoj± łaskaw±, matczyn± ręk± zagubionych kapłanów z powrotem do ich Dobrego Pasterza. Ofiaruj Ojcu Przedwiecznemu Przenajdroższ± Krew Swojego Boskiego Syna za dusze kapłańskie w czy¶ćcu cierpi±ce i niech za Twoj± przyczyn± ¶więci Aniołowie wprowadz± je do nieba. Amen.