Każdy
może ¶więtym być - refleksja Duszyczki Irenki
„Niech będzie chwała
i dziękczynienie Bogu za to, że wzbudził w Ko¶ciele ogromn± rzeszę
¶więtych,
których nikt nie zdoła policzyć”
(¶w. Jan Paweł II,
homilia 1 listopada 2000 roku na Placu
¶w. Piotra)
KAŻDY MOŻE ¦WIĘTYM
BYĆ
Listopad rozpoczyna
się od Uroczysto¶ci
Wszystkich ¦więtych. W tym dniu wspominamy Tych, którzy dali
nam przykład i
raduj± się chwał± Nieba. Wiadomo, że największe
„szanse” na ogłoszenie ¶więtymi
maj± zakonnicy, zakonnice oraz papieże, biskupi i kapłani. W swym życiu
realizuj± rady ewangeliczne, żyj± ¶lubami czysto¶ci, ubóstwa
i posłuszeństwa,
na¶laduj± Mistrza i Jego Matkę na co dzień. Mówimy o
¶więtych, którzy dost±pili
chwały ołtarzy, poniósłszy ¶mierć męczeńsk±, a także o
¶więtych, którzy całym
swoim życiem udowodnili, że należ± do Chrystusa. Wielu z Nich żyło
wedle Jego
słów: „Byłem głodny, a dali¶cie Mi je¶ć, byłem
spragniony, a dali¶cie Mi pić…”
Nie chodzi jedynie o zaspokojenie fizycznego głodu i pragnienia, ale
także o
zaspokojenie głodu Słowa Bożego oraz głodu Ciała i Krwi Chrystusa. Tu
mam na
my¶li ¦więtych, głosz±cych Boga na różnych kontynentach,
często z narażeniem
zdrowia i życia.
Czytelnik powie:
tacy, jak ¶w. Matka
Teresa z Kalkuty, ¶w. Jan Paweł II, ¶w. Faustyna Kowalska czy bł. Jerzy
Popiełuszko – to wzory dla mnie, ale czy na pewno do
do¶cignięcia? Czy mogę Im
dorównać? Przecież oni dost±pili ¶więto¶ci, bo byli
doskonali, a ja? Owszem,
¶więci s± dla nas wzorem, ale wielu z nich w dzieciństwie było
rozrabiakami.
Takim niesfornym dzieckiem był ¶w. Maksymilian Kolbe, ochrzczony jako
Rajmund;
mawiano do niego: „Mundzio, Mundzio, co z ciebie
wyro¶nie?!” Wiadomo, że Jan
Paweł II nie od razu wybrał kapłaństwo – jako Karol Wojtyła
po maturze poszedł
na filologię polsk±, a w czasie wojny był robotnikiem w fabryce. ¦w.
Teresa
Benedykta od Krzyża, znana także jako Edyta Stein, była etniczn±
Żydówk± i
filozofem. Urodziła się w 1891 roku we Wrocławiu, a chrzest w Ko¶ciele
katolickim przyjęła w roku 1922 – czyli miała 31 lat.
„Edyta Stein, pochodz±ca
z rodziny żydowskiej, porzuciła błyskotliw± karierę naukow±, by zostać
karmelitańsk± mniszk±, przybieraj±c imię Teresy Benedykty od Krzyża i
zmarła w
obozie zagłady w O¶więcimiu, jest symbolem dramatów Europy
naszego stulecia” –
o¶wiadczył ¶w. Jan Paweł II 1 paĽdziernika 1999 roku, proklamuj±c j±
współpatronk± Europy.
Pan Bóg
powołuje do ¶więto¶ci wszystkich
– chodzi jedynie o to, żeby to powołanie podj±ć. Nie zrażać
się tym, że na
drodze do ¶więto¶ci będ± niepowodzenia. Żyjemy w czasach, gdy ta droga
jest
naprawdę wyboista – mamy konflikty, wojny, natarcie islamu,
nieuleczalne
choroby… Ludzie często s± bez pracy i wyjeżdżaj±
„za chlebem” do innych krajów.
¦więto¶ć polega także na tym, żeby się nie załamać, zaufać Panu Bogu
nie tylko
wówczas, gdy jeste¶my szczę¶liwi, ale także wtedy, gdy jest
ciężko. To w tych
trudnych chwilach najbardziej zbliżamy się do Niego i do Jego Krzyża.
Wiedział
o tym dobrze bł. ks. Jerzy Popiełuszko, który przypłacił
¶mierci± walkę z
komunistycznym systemem – nie walczył broni±, lecz słowem.
Wiedział o tym także
bł. ksi±dz Władysław Bukowiński, więzień sowieckich łagrów.
Został zesłany do
Karagandy, gdzie pracował jako stróż na budowie i podj±ł
tajne duszpasterstwo –
był pierwszym księdzem katolickim, który przybył do
Karagandy. W 1955 r.
odrzucił propozycję repatriacji do Polski, a w 1956 r. przyj±ł
obywatelstwo
ZSRS – wiedział, że jest potrzebny na tym terenie. ¦w.
Arcybiskup Józef
Bilczewski był tak bardzo zwi±zany ze swoim ludem, że nie życzył sobie
pochowania w krypcie Archikatedry Lwowskiej – leży na
Cmentarzu Janowskim,
gdzie wówczas grzebano ubogich. ¦więto¶ć polega więc także
na tym, by nie i¶ć
na łatwiznę, dokonywać odważnych i trudnych wyborów, służyć
innym mówi±c
codziennie: „B±dĽ wola Twoja”.
Zapewne wielu
Czytelników naszej strony
słyszało o akcji „Podaruj znicz na Kresy” czy
„¦wiatełko pamięci dla Łyczakowa”.
W pierwszych dniach listopada – zwłaszcza w Uroczysto¶ć
Wszystkich ¦więtych –
na cmentarzach kresowych s± zapalane znicze, zakupione dzięki hojno¶ci
Rodaków
w Polsce (na Ukrainie nie ma wytwórni zniczy). Znicze płon±
na opuszczonych
grobach Polaków, ale nie tylko. Na Cmentarzu Łyczakowskim
(gdzie s± pochowani,
m.in. ¶w. Zygmunt Gorazdowski, Maria Konopnicka, Gabriela Zapolska,
Władysław
Bełza, Artur Grottger czy Julian Konstanty Ordon) znicze pal± się na
wszystkich
grobach. To dlatego, że – jak mówi± organizatorzy
i wolontariusze – „jest Uroczysto¶ć
Wszystkich ¦więtych, a nie tylko polskich ¶więtych”.
Pan Bóg,
powołuj±c ludzi do ¶więto¶ci,
nie patrzy na płeć, kolor skóry, narodowo¶ć, miejsce
zamieszkania, wzrost czy
posturę. Znany jest przebój zespołu „Arka
Noego”, w którym s± słowa o tym, że
¶więtym może zostać „taki mały, taki duży, taki gruby, taki
chudy, taki ja,
taki ty”. Chodzi Mu jedynie o to, by¶my odkryli w sobie
powołanie do ¶więto¶ci
i realizowali je. Niech Wszyscy ¦więci, których Uroczysto¶ć
obchodzimy 1
listopada, wspieraj± nas w tym d±żeniu i w nieustannej drodze do Nieba.
Duszyczka
Irenka
Gdy
oczekujesz pomocy lub sam(a) chcesz innym pomagać. Albo
chciał(a)byś porozmawiać o czymś ważnym lub choćby tylko o
wczorajszym podwieczorku :-) Dla wszystkich, w każdym wieku
- od 0 do 201 lat ;-)
