MOIM POWOŁANIEM JEST MIŁO¦Ć DO CIEBIE, PANIE

(Pielgrzymka do Rzymu 6-12-05-2013)

„Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego!” (Łk 1, 37-38)

 „Pro¶cie, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworz± wam. Albowiem każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołacz±cemu otworz±”. (Mt 7, 7-9)

Tymi słowami pragnę zacz±ć.

Chciałam podzielić się tym, co przeżyłam na pielgrzymce do Rzymu, gdzie dane mi było po raz drugi pojechać i zobaczyć to, co zobaczyłam 17 lat temu. Aby po raz kolejny pogłębić swoj± wiarę i u¶wiadomić sobie tak± wielk± potęgę i miło¶ć Boga do tak małego człowieka! Jeszcze raz zobaczyć korzenie naszego bogactwa chrze¶cijańskiego, które przetrwało do dzisiaj!

Moje serce radowało się, kiedy mogłam stać w tych samych miejscach i nowych, jeszcze nieznanych, jak Loretto.

Dziękowałam Bogu za to, że jestem Jego dzieckiem!

Dziękowałam Panu za to, że dane mi jest modlić się przy grobie umiłowanego i błogosławionego Jana Pawła II, gdzie czułam Jego obecno¶ć, przypominaj±c sobie wszystkie Jego słowa, które do mnie powiedział!

Ta pielgrzymka była dla mnie inna – wyj±tkowa, bo jechałam ze swoimi przyjaciółmi, takimi jak ja/niepełnosprawnymi/. Moj± drug± rodzin±, w której od kilku lat jestem i gdzie w ukryciu dojrzewała moja Duchowa Droga Życia. Dzięki temu mogłam poznać Cichych Pracowników Krzyża i Ochotników Cierpienia!

Przez my¶l mi to nie przeszło, że po tylu latach znowu będę w Rzymie u ¶w. Pawła za Murami! Uczestniczyłam tam w wielkiej uroczysto¶ci - beatyfikacji ks. Prałata L. Novarese. Gdy tak siedziałam, modl±c się na Mszy ¶w., gdzie było wielu ludzi takich jak ja, którzy mimo niepełnosprawno¶ci chc± oddać swoje życie całkowicie Panu Bogu i służyć Mu wła¶nie w taki sposób – w tym miejscu, podczas wyniesienia na ołtarze błogosławionego Księdza L. Novarese, głęboko w sercu otrzymałam odpowiedĽ od Pana, na moje pytanie, które od kilku lat zadawałam sobie: jaka jest moja droga i moje powołanie?

W jednej chwili poczułam taki niesamowity pokój i wielk± rado¶ć w sercu

i w duszy, że chciałam gło¶no zawołać słowami ¶w. Tereski/małej/: „O Jezu, Miło¶ci moja... nareszcie znalazłam moje powołanie, MOIM POWOŁANIEM JEST MIŁO¦Ć DO CIEBIE!... Tak, znalazłam swoje miejsce w Ko¶ciele, a to miejsce, mój Boże, Ty sam mi ofiarowałe¶... W Sercu Ko¶cioła, mojej Matki, będę Miło¶ci±... w ten sposób będę wszystkim i moje marzenie zostanie spełnione!!!...”.

Poznałam, że to jest moja droga, któr± dla mnie wybrałe¶, Panie, i któr± mam i¶ć! Uwielbiam Cię Panie i dziękuje Tobie za to, że jeszcze raz u¶wiadomiłe¶ mi i pokazałe¶, jak± Miło¶ci± mnie kochasz, że moja niepełnosprawno¶ć i cierpienie ma sens, że moje miejsce, jest przy Tobie, mój Panie w Twoim Sercu Ko¶cioła!

Duszyczka Marta

Dwa zdjęcia z Loleto (650,651) gdzie Bazylice znajduj±  się prawdziwi domek Matki Bożej! (709, 704) Bazylika u ¶w.   Pawła za murami,( 752 ,755) Ko¶ciół gdzie zmarła Maria Godety. (846) Beatyfikacja ks. Prał. Luigi Novarese. Posyłam stronę o nim      http://www.cisi.pl/  Grób Jana Pawła II, który już jest na górze w Bazylice; (860) ¶w. Antoni z Padwy, legenda mówi, że jak się złapie Antoniego za  rękę to zaprowadzi prosto do nieba!

To niektóre zdjęcia, bo mam ich  bardzo dużo i dużo by było opowiadania! Dobranoc Marta z Panem Bogiem!

Kliknij w obrazek aby powiększyć!